Пред малце имав малечко расправање со личноста која ја сакам најпоќе на светот . Што се случи ? Не знам ама некако во последно време како да се одалечва од мене после скоро 1,5 година одење мислам дека веќе му се здосадив ништо не е исто ..Знајте како се чуствувам како никој и ништо . Цел живот така се осеќам ама овие денови се што поќе . Не знам зошто ми станва толку далечна , се што ке ја прашам ја нервира , сум му досадвал коќе ја барам дома дека учела не сум ја оставал на рает :( a jaс се прам за неа на сите можни начини пробвам да и докажам колку ја сакам и колку ми значи ама веќе не добивам иста реакција како порано , тогаш ќе се натажеше и ке ме гушнеше и бацеше за било шо , сега ништо не е исто за жал.Немам кого да му го кажам ова па се решив на едно блогче да си пишам . Сакам и ќе останам анонимен . Ја сакам премногу ама осеќам како ја губам денес најпоќе од се осетив дека му здосадвам и дека веќе не му сум ни навика ( велат после долго време љубовта преминвала во навика ) . Таа мене никогаш ниту ми била навика ниту ке ми биди ..Умирам по неа толку многу пати му имам кажано што веќе не знам ни самиот колку ама како што реков реакцијата не е иста ко порано , се поретки и поретки се миговите кога е без нервоза и кога ме гушка и сака , за се сум јас крив :(((((((((
сакам само вистина , ако ме однеќува да знам :( иако ке умрам ако ми го кажи то :( вистината боли ама поарно вистина него слатка лага во која би живеел
П.С ја сакам најпоќе на светот , ама некако мие далечна иако се лути кога то ќе и го речам :(
No comments:
Post a Comment