Мислам дека сонцето мое повтроно почнува да се одалечва од мене , ја сакам пренајпоќе ама некако таја врска меѓу нас како да сака да се изгуби , не е како што беше порано сега кога и да ме види е нерва , што и да направам ја нервира а јас со цело срце прам милион работи за неа , животот би го дал за неа ГО МОЛАМ БОГА барем еднаш да му стави во главата до знаење колку болат оние работи кој ми ги вели :( никогаш не сум направил да се осеќа вака како јас , никогаш не сум рекол такви зборови и СИГУРНО никогаш не сум реагирал како таја :( ми станува страв да му речам еден збор настрана затоа што се плашам дека следен збор ке биди САКАМ ПАУЗА или НЕ МОЖАМ поќе со тебе ( зборови кој ги рече на повеќе наврати ) . Сите ветувања почнаа да не се важни за неа а додека ако ги прекршам јас тогаш ке ми се налути или пак ке побара пауза :( НЕ СУМ И ЈАС ЦВЕЌЕ ЗА МИРИСАЊЕ ЗНАМ ама имам чуства , животот би го дал за неа , би умрел за неа и никогаш не би рагирал така . Кога би можел бог да и ги прати овие зборови : "Сонце те сакам најпренајпоќе сакам да е се ко порано кога одвај чекаше да ме бациш и гушниш кога не можеше ни секунда да си оделена од мене и кога беше пресреќна кога ке ти се јавев или кога ке ме видеше а не ко сега само нерва , ИЗВИНИ те сакам и никогаш нема да дозвоам да ми се скараш , ТЕ САКАМ НАЈОЌЕ НА СВЕТОТ ТЕ ПРЕМОЛВАМ НЕ МЕ ОСТАВАЈ СОНЦЕ МОЕ НАЈУБО , НЕ МЕ ОСТАВАЈ ТЕ МОЛАМ ПОШТО НЕ МОЖАМ БЕЗ ТЕБЕ ДА ПРОДОЛЖАМ ПОНАТАМУ , ТИ СИ МИ СЕ "


За една личност

*********NOBODY*********************